Ακριβώς πριν οχτώ χρόνια σας μίλησα για πρώτη φορά. Μαζί σας ξενύχτησα, χάρηκα, συγκινήθηκα, έκλαψα, αγχώθηκα, στεναχωρήθηκα, γέλασα, ωρίμασα και έμαθα ποια είμαι. Και όλα αυτά ΜΑΖΙ ΣΑΣ! Ένας κύκλος που κλείνει. Μια εποχή που τελειώνει και μια φωλιά που αρχίζω να τη νιώθω άδεια. Θα ήμουν περήφανη για'σας με πολύ λιγότερα πράγματα από αυτά που έχετε πετύχει μέχρι τώρα. "Είσαι η μεγαλύτερή μου δασκάλα". Μου λέγατε συχνά. Βγάλατε από μέσα μου ό,τι πιο όμορφο είχα, έχω και θα έχω στη ζωή μου. Σας φυλάω σαν τους μικρούς μου θησαυρούς και μη ξεχνάτε ποτέ την υπόσχεση που σας έχω δώσει. Δεν θα είστε ποτέ ξανά μόνοι σας. Τίποτα και κανείς δεν θα σας ξαναπειράξει.
Θα ανοίξετε
