"Καληνύχτα Μαργαρίτα"...Όταν τα φώτα σβήνουν...

Όπως ανέφερα και σε προηγούμενη ανάρτηση, με μεγάλη τιμή και καμάρι, φέτος ανέλαβα το μακιγιάζ των παραστάσεων που ανέβηκε από το θεατρικό εργαστήρι του Δήμου Χαλανδρίου. Το "Καληνύχτα Μαργαρίτα" λοιπόν ανέβηκε για τρεις παραστάσεις στο πανέμορφο, ανοιχτό, καταπράσινο και δεντροστολισμένο Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς.
Ήταν τρεις μοναδικές βραδιές. Γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους, έκανα καινούργιους φίλους και απέκτησα νέους συνεργάτες. Δεν θα σταθώ στην εξαιρετικά έντονη κόπωση μιας και τα ωράριά μου είχαν τρελλαθεί για τις τέσσερις αυτές ημέρες. Θα σταθώ όμως στο αίσθημα συγκίνησης και αναγνώρισης που με έκαναν να νιώσω πρώτα απ'όλα για τον ίδιο μου τον εαυτό, αυτοί οι άνθρωποι. Μια εξαιρετική ατμόσφαιρα που πήγαζε από ταλαντούχους, καλόκαρδους και μεγαλόψυχους ανθρώπους. Για πρώτη φορά τα φώτα πέσανε πάνω μου, όταν οι συντελεστές της παράστασης με ευχαρίστησαν δημόσια για τη συμβολή μου και εγώ ένιωσα σαν να πηγαίνω πρώτη ημέρα στο σχολείο. Έχω μάθει βλέπετε να βλέπω τα φώτα να λούζουν μόνο τις κοπέλες που αναλαμβάνω στην εκάστοτε περίσταση. Ενθουσιασμός, χαρά, συγκίνηση και μια τεράστια αισιοδοξία για το τι μέλλει γενέσθαι, είναι μόνο μερικά από τα συναισθήματα που ένιωσα όταν ανέβηκα εκεί. Και αδιαφορώντας για το πως θα ακουστεί, θα τολμήσω να πω, πως δάκρυα συγκίνησης γέμισαν τα μάτια μου, που μετά βίας συγκράτησα.
Είναι πολύ σημαντικότερο ξέρετε, πέρα από οποιοδήποτε οικονομικό αντίκρισμα, πέρα από οποιαδήποτε καλή κουβέντα (που τις περισσότερες φορές δεν είναι αληθινή), να νιώθεις μέλος ενός συνόλου. Να βλέπεις μια ομάδα που λειτουργεί αρμονικά και για καλή σου τύχη να είσαι μέλος της. Θέλω να ευχαριστήσω ένα προς ένα όλα τα παιδιά του Εργαστηρίου που με καλοδεχτήκανε και που με βάλανε στη παρέα τους. Για να απογοητευτούμε, να αγχωθούμε, να χαρούμε και να γελάσουμε ΜΑΖΙ!!! Γιατί αυτό κάνει τη διαφορά φίλοι μου. Αυτό το ΜΑΖΙ!!!
Θέλω να ευχαριστήσω φυσικά και το κο Τάσο Ράμση. Που είχε τη διορατικότητα να μοιράσει σωστά τους ρόλους. Τα κουράγια για να επιμένει παρά τις αντιξοότητες. Την υπομονή για να δείχνει ξανά και ξανά τα, ίδια πολλές φορές, πράγματα και τέλος, που με εμπιστεύτηκε για κάτι τέτοιο.
Ελπίζω να ξαναβρεθούμε σύντομα φίλοι μου, επί σκηνής ή όχι. Αρχίζω να έχω στερητικό σύνδρομο. 

Copyright © by Evi's Beauty Lab. All rights reserved. Powered by Blogger. Designed by El Design